Zenuwachtig voor overstimulatie

Nog 2 nachtjes slapen en dan vindt de 1e echo van deze IVF/ICSI poging plaats. Ik ben eerlijk gezegd best een beetje zenuwachtig. Het lijkt er namelijk op dat mijn buik weer aan het opzetten is, net als bij mijn 1e ICSI poging. Maar het kan ook zijn dat ik vanwege zenuwen wat meer spanning in mijn buik heb en dat hij daardoor is opgezet.

Prikken gaat moeizaam
Het prikken gaat namelijk dit keer helemaal niet zo soepel. Ik heb inmiddels al 3 blauwe plekken op mijn buik (2 links en 1 rechts). En dan heb ik vandaag nog niet geprikt. Op de een of andere manier willen de naalden niet soepel mijn buik in, het lijkt wel een taaie huid. Als het er eenmaal in zit, is er geen probleem. Maar gisteren ging zelfs de puregon-naald er enorm lastig in. De decapeptyl naald is namelijk wat dik en onscherp, daar klagen meerdere vrouwen over. Maar de puregon naald is lekker dun en scherp. Toen ik de puregon naald er nadien uithaalde, begon mijn buik op het prikpunt hevig te bloeden. Ik had blijkbaar een vaatje goed geraakt. Er was zelfs een bobbel te zien. Vandaag is het plekje weer vlak, maar dieppaars. Ik schrok me dood, ben dan ook niet zo’n fan van bloed.

Dilemma: zelf prikken of geprikt worden
Dus A bood aan dat hij mij in het vervolg zou prikken. Ik wil het liever zelf doen, waarom weet ik ook niet, want hij kan het prima. Aan de ene kant komt het omdat ik vind dat ik het gewoon zelf moet kunnen. Daarnaast is het mijn angst en hoop ik door mezelf ermee te confronteren mezelf te bewijzen dat prikken niet eng of pijnlijk is. Want dat is het ook niet (behalve als je fout prikt zodat er een blauwe plek ontstaat). En ik wil graag zelf controle houden, dat zal ook wel meespelen. Bovendien ging het bij onze 1e ICSI poging ook goed, dus waarom nu niet? Tenslotte ben ik bang dat als ik het uit handen geef, mijn angst alleen maar groeit en dat ik het misschien nooit meer durf. En dat zou ik echt zonde vinden, omdat ik nooit had gedacht dat ik het uberhaupt zou durven. Maar ik denk dat ik A vanavond toch de ‘eer’ geef.

Bijwerkingen vallen mee!
Verder moet ik zeggen dat ik opnieuw niet echt last heb van bijwerkingen. Ik ben wel wat moe, maar ik heb bewust deze week ’s avonds niks gepland. Ik probeer op werk iets rustiger aan te doen en ook in de weekenden doe ik rustig aan en plan ik mijn dagen niet vol, ook al zijn het leuke dingen. En dat geeft een heerlijke rust. Ik ga ook lekker bijtijds naar bed, zo rond 22u. Omdat mijn wekker om 7.45u gaat, heb ik dus een mooie nachtrust te pakken. Ik blijf wel behoorlijk dromen, volgens mij een bijwerking? En dus die buik die op zet/vocht vast houdt. Dat laatste is eigenlijk het enige vervelende, hoewel het echt nog meevalt. Ik ben gewoon bang voor een herhaling van zetten. Vorige keer moest ik een week thuis blijven, op de bank liggen en 3 liter vocht (liefst water) drinken. Dan is het echt lastig om er niet continue mee bezig te zijn: gaat het dit keer lukken of niet etc.

Het is dus even afwachten tot de 1e echo a.s. donderdag. En dan zien we wel weer verder.

Advertenties

Over ivfdagboek

30 jarige vrouw, in 2009 getrouwd met A en sinds eind 2007 een kinderwens. Mei 2010 start IVF/ICSI. Poging 2 (okt 2010) gelukt, sinds 16 juli 2011 trotse mama van T. Vanaf april 2012 starten we voor een 2e kindje.
Dit bericht werd geplaatst in Voorgeschiedenis. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s