Bevallen van kerngezonde ICSI zoon op 16 juli 2011

Het is alweer vier weken geleden dat ik bevallen ben van onze kerngezonde ICSI zoon T. Ik schreef nog dat ik de laatste loodjes zwaar vond en snel erna is de bevalling gestart. Ik keek er best tegen op en tegelijkertijd naar uit, want was zo benieuwd naar ons ventje. Op vrijdagavond om 23.30u werd ik na 1,5uur wakker om weer eens te plassen en heup soepel te maken. Ik dook mijn bed weer in en voelde ineens een steek die snel opzette van onderen naar boven trok en toen langzaam weer afvlakte. Ik had al wat voorwerk gehad, maar nu wist ik het zeker: dit is een wee! En ik kan dit aan. Geen paniek, vol vertrouwen was ik blij dat het van start ging.

Om 00.00 uur had ik al 3 weeen gehad, al behoorlijk krachtig. Vanaf toen besloot ik ze toch te gaan timen. De verloskundige had namelijk gezegd dat je niet te snel moet timen, vaak duurt het behoorlijk lang, zeker bij een eerste. En toch voelde ik dat dit krachtige ontsluitingsweeen waren. Ik zat gelijk al op 7 min, soms iets minder en soms een minuutje langer. Ook duurden ze minstens een minuut. Om 2u ’s nachts A gewekt, de weeen kwamen toen al om de 4 minuten. Ze werden steeds krachtiger, blij dat ik pufles had gevolgd. Rond 3uur werd het behoorlijk heftig en ging het al naar de 3 minuten, soms een rugwee. Die zijn gewoon echt heel naar, die buikweeen waren prima op te vangen. Een uur later nog steeds rond de 3 minuten en niet zo gemakkelijk meer als een paar uur eerder. Soms zei ik: au! Maar al snel merkte ik, dat je beter kunt puffen om de pijn de baas te blijven. Ik wilde dat A de vk zou bellen, maar hij was bang dat we te vroeg zouden bellen en het voor mij een teleurstelling zou zijn dat ik bijvoorbeeld nog maar 3cm ontsluiting zou hebben. Ik dacht dat ik zeker al in de laatste ontsluitingsfase tegen het einde aan zou zitten.

Uiteindelijk dwong ik hem rond 5uur toch echt te bellen – ik raakte een beetje in paniek, omdat ik niet wist hoe lang de vk er over zou doen en we moesten ook nog naar het ziekenhuis wat zo’n 10km rijden was. Gelukkig woonde de vk dichtbij en was ze er binnen een kwartier. Toen bleek dat ik al 7-8cm had! Als we naar het ziekenhuis wilden, moesten we NU vertrekken. Omdat het voorspoedig ging en ik er vertrouwen in had dat alles goed zou blijven gaan, twijfelde ik toch even om niet gewoon thuis te blijven. Maar toch durfde ik het niet. Je hoort genoeg verhalen waar bijvoorbeeld de bevalling goed ging, maar de placenta niet (goed) naar buiten kwam en je alsnog naar het ziekenhuis moet. Dus we gingen lekker wel! En ik hoopte dat de weeen door zouden blijven gaan. En dat deden ze. Binnen 12 minuten waren we bij het ziekenhuis, ik al weer 4-5 weeen verder. Lekker in de auto 😦

Het persen duurde wat mij betreft behoorlijk lang. Al met al 1.15u bezig geweest, wat heel normaal is bij een eerste. Maf…vang je 6uur weeen op, dat voelt als een paar minuten. En ben je ‘ slechts’ een uurtje bezig met persen, voelt alsof je 6 uur bezig bent. Maar goed, toen het hoofdje eenmaal erdoor was, nog 1 keer persen en toen floepte T er uit. Precies zoals je altijd in films ziet, wat ik nooit geloofde. T werd direct op mijn buik gelegd, maar niet zo hoog, want zijn navelstreng was erg kort. En toen A die eenmaal door had geknipt, kwam T lekker bij mij drinken. Wat een heerlijk ventje, helemaal compleet. Zo lekker warm, klein en volmaakt. Ons ventje, daar ben je dan! Om 7.44uur geboren, een bevalling van 8 uur dus. Lekker vlot, hou ik van!

Gelukkig volgde de placenta heel snel, helaas moest ik nog wel gehecht worden. Maar ik was alleen maar bezig met ons mannetje. Na een tijdje mocht ik douchen, was ik even een partijtje duizelig! En toen ik me wat beter voelde, mochten we naar huis. Je hoort altijd dat pas bevallen vrouwen heel veel energie hebben…nou ik niet. Ik wilde direct mijn bed in, wel met T erbij natuurlijk.

En sinds 16 juli is er veel gebeurd. Ongelooflijk hoe je leven op zijn kop staat, dat kun je van te voren gewoon niet bedenken/indenken. De borstvoeding kwam heel snel goed op gang, hij was ook nauwelijks afgevallen en binnen een week weer op gewicht. Slechts een klein beetje geel geworden, zijn gehoor prima en gaf geen kik tijdens de hielprik. Wat een topvent! Onze topvent! We zijn zo verliefd op ons kereltje, dat is een onvoorstelbaar gevoel.

En nu lijkt het alsof alles een grote roze wolk is. Nou dat is het niet. Je bent ook onzeker, moe, kapot, soms verdrietig (om niks). Zeker de eerste dagen was het voeden, ik snel slapen en dan werd ik wakker gemaakt voor de volgende voeding. Dag in dag uit. Er viel weinig echt te genieten, zoals A dat kon doen. En nog kan het zwaar zijn. T heeft nog geen duidelijk ritme. De afgelopen dagen zat hij op 4u, soms 3 en soms wel 5. Maar ineens zit hij weer rond de 2-3u en dat is behoorlijk slopend, zeker als een voeding een uur kost. Daar zit dan wel het verschonen bij inbegrepen, boertje laten (T spuugt ook lekker veel) etc. Gelukkig worden we samen steeds sneller. En als ik me even niet zo happy voel, voel ik me direct schuldig: dit is toch wat ik zooooooo graag wilde? Waarom dan niet continue heel blij?! Tja, dat schijnt er bij te horen. Kraamtranen op dag 4 of 5, wat een onzin! Ze komen gewoon langs, bij mij al op dag 2. Gelukkig zijn het korte huilbuien en moet ik dan gewoon even ‘luchten’ en is het daarna weer prima. Ook is A een grote steun. En een heel trotse, lieve papa. Hij vindt het heerlijk om zijn mannetje te verschonen en mee te douchen (zoooo cute, T vindt het zalig). Dat had ik ook niet anders verwacht.

Al met al ben ik heel gelukkig en trots en hoop ik dat iedereen die dit blog leest, dit gevoel ook mee kan maken.

Advertenties

Over ivfdagboek

30 jarige vrouw, in 2009 getrouwd met A en sinds eind 2007 een kinderwens. Mei 2010 start IVF/ICSI. Poging 2 (okt 2010) gelukt, sinds 16 juli 2011 trotse mama van T. Vanaf april 2012 starten we voor een 2e kindje.
Dit bericht werd geplaatst in IVF/ICSI poging 2. Bookmark de permalink .

10 reacties op Bevallen van kerngezonde ICSI zoon op 16 juli 2011

  1. L. zegt:

    Ik heb geloof ik je hele dagboek nu gelezen en wil je heel erg bedanken voor het opschrijven van jouw ervaringen. Het geeft me heel veel hoop!!! Ikzelf (27) en mijn man (31) gaan dez maand ook het ICSI-traject in en ik zal nog regelmatig even terugkeren naar jouw dagboek om te kijken wat ons allemaal te wachten staat. Hopelijk loopt ons traject net zo mooi af als dat van jou! Liefs, L.

    • ivfdagvboek zegt:

      Hoi L.,

      wat een lief bericht, dank je wel. Het was ook precies mijn bedoeling om lotgenoten hoop te geven en steun te bieden, voor zover mogelijk. En voor mij was het een uitlaatklep. Ik kan het je van harte aanbevelen.

      Ik hoop ook dat jullie net zoveel geluk hebben als wij! Ons traject was achteraf vrij kort, maar het blijft erg zwaar (nu niet meer hoor, maar tijdens het traject bedoel ik). Het is in ieder geval goed dat jullie er bijtijds bij zijn. Jouw ‘jonge’ leeftijd is geen garantie voor succes, maar als het goed is heb je betere kansen dan iemand die 10jaar ouder is. Ik hoop dat jullie veel steun vanuit je omgeving hebt. En mocht je nog eens vragen hebben, ik sta graag voor je klaar!

  2. L. zegt:

    Wat ben ik blij dat ik je blog gelezen heb (normaal gesproken wacht ik liever zelf af wat er gaat gebeuren)! We zijn net gestart met onze eerste ICSI behandeling (vorige week 29 jr geworden, mijn man is 32). We hebben nog geen andere behandelingen gehad en bij ons was ook alleen IVF/ICSI een optie.
    Je schrijft je verhaal zo herkenbaar en vooral nuchter op. Hier heb ik echt iets aan!
    Dank je wel!!
    (een andere 🙂 L.

    • ivfdagboek zegt:

      Hoi L. Ik zie nu pas jouw berichtje. Sorry! Inmiddels zijn we maanden verder, ik hoop dat je eerste poging succesvol is??? Heftig he om zo jong in de molen te belanden. Maar je moet maar zo denken: je kansen zijn theoretisch hoger dan als je ouder bent. Mocht je je hart willen luchten…ik sta voor je klaar. Mocht je op Twitter zitten, dan kun je me ook volgen (of misschien doe je dat al 😉 @ivfdagboek Maar ik hoop dat dat niet nodig is, want dat betekent dat er iets moois in jouw buik groeit 🙂

  3. wendy zegt:

    Als eerste wil ik je feliciteren met het krijgen van T, wat fantastisch dat dit ondanks alles heeft morgen gebeuren. Zelf ben ik nu 33 weken zwanger na 3 verse ICSI’s, 7 cryo terugplaatsingen en 1 vroeggeboorte met 17 weken (was echt afschuwelijk om mee te maken). Ondanks dat ook mijn huidige zwangerschap niet een roze wolk is (meerdere spoedopnames,2 spoedoperaties, 72 afspraken in totaal) gun ik iedereen in de MMM het gevoel om zwanger te zijn en een kindje te krijgen. Wij kijken erg uit naar de geboorte van ons eerste kindje.
    Nou heb ik een zelfde ‘probleem’ als jij; Ik heb nog hormonen over en wil hier graag gratis iemand mee helpen die een poging zelf moet betalen maar dit is bijna onmogelijk. Freya werkt ivm wettelijke beperkingen niet mee aan medicatie overdracht en ik heb ook ‘helaas’ niemand in mijn omgeving kunnen vinden die het kan gebruiken. Mocht jij veel reactie ontvangen op je twitterbericht, ik heb ook nog veel puregon,utrogestan,progynova en ook nog meerdere spuiten cetrotide. Het is zo zonde als ik deze medicatie moet weggooien/terugbrengen naar de apotheek waar ze vernietigd zullen worden als ik nog iemand ermee kan helpen. De progynova en utrogestan zijn nog geldig tot 2013 en de puregon en cetrotide t/m maart 2012.
    Ik hoop dat iemand zich meld!
    en ondertussen tel ik de weken af dat de baby zal komen, de baby is al ingedaald sinds 27 weken en eerst wilden we natuurlijk dat ze lekker bleef zitten maar inmiddels ben ik al die complicaties,controles,zwangerschapskwaaltjes e.d. helemaal zat en mag het wat mij betreft wel achter de rug zijn inmiddels 🙂

    Gaan jullie nog voor een tweede? Wij willen zomer 2012 weer beginnen met de MMM aangezien per 2013 zeer waarschijnlijk de vergoede IVF-pogingen zullen dalen naar 1 ipv 3.

    groeten!

    • ivfdagboek zegt:

      Hoi Wendy, jeetje wat een verhaal zeg. Wat ben jij ontzettend dapper en een doorzetter. En helaas ook nu geen onbezorgde zwangerschap. Heftig hoor. We zouden eigenlijk een marktplaats moeten opzetten voor medicatieruil he? Zo zonde om het weg te gooien! Begrijp wel hoe Freya hier in staat hoor, maar had gehoopt dat zij met hun netwerk meer bereik hadden. Misschien wijd ik er nog een stukje aan op mijn blog, je weet nooit…
      Heel veel succes met de laatste loodjes. Ik hoop dat je (snel) een heel gezond kindje in je armen mag sluiten. Dan vergeet je snel wat je allemaal hebt door moeten maken. groeten!

  4. CC zegt:

    Heel erg gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon!
    Wij hebben net te horen gekregen dat wij ook het IVF of ICSI proces moeten ingaan. Was wel erg schrikken! De zaadkwalteit van mijn partner is dus van onvoldoende kwaliteit.. Mijn cyclus en echo zijn goed. Gelukkig maar! Nu aan het inlezen, jouw blog helpt hierbij! Ik ben heel benieuwd hoe wij dit gaan ervaren, er zit ook veel angst dat het een lang traject wordt. (ik ben 32)…Ik heb veel gelezen en de ervaringen zijn zo verschillend! Afwachten dus hoe het verloopt.We moeten nu eerst 3 maanden wachten op de uitslag van zijn bloedonderzoek dus kunnen ons nu mentaal voorbereiden en aan het idee wennen.

    • ivfdagboek zegt:

      Hoi CC, wat is het fijn om te horen dat je wat aan mijn blog hebt. Maar ja…dat betekent dus wel dat je helaas ook de molen in moet. Hopelijk is het traject van korte duur en mogen jullie snel een kindje in je armen houden. Het is zwaar op alle vlakken, mij hielp het om het van me af te schrijven. Steun uit je omgeving is ook heel belangrijk,maar zij weten nooit hoe jij je echt voelt. Maar nu nog eerst 2 maanden wachten zie ik. Lastig he? Je wil zo graag beginnen en tegelijkertijd wil je dat helemaal niet, hoop je op een groot spontaan wonder…je weet nooit. Ik wens je alvast heel veel succes en als je vragen hebt, ik beantwoord ze graag. Je kunt me ook volgen op Twitter @ivfdagboek. En ben je bekend met Freya, de vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen? je daarbi aansluiten kan ook fijn zijn.

  5. groetjez zegt:

    Hoi
    Fijn om je blog te lezen, probeer ook nog steeds hoop te houden na drie mislukte icsi pogingen en vier jaar in de mmm. Ben nu 35 en we zijn inmiddels, op eigen kosten (tis een dure hobby, maar ja als je iets wilt) in UZ Gent beland voor een vierde ivf poging maar nu met donorzaad, een heftige beslissing, maar wel een waar we gelukkig beide achter staan.

    • ivfdagboek zegt:

      Jeetje groetjez dat is heftig zeg. Jong begonnen, zo lang al en nu zelf moeten betalen. Ik kan me zo goed voorstellen dat je het er voor over hebt. Ik had hier nog medicatie liggen, maar lag in onbetrouwbare koelkast. Anders had je het zo kunnen krijgen.
      Een meisje van mijn zwangerclubje heeft ook met donorzaad een kindje gekregen. Heel heftig die beslissing, maar als het kindje er is, dan is het net zo goed van je man/vriend als van jou. Ik hoop dat Gent de oplossing biedt! In ieder geval veel sterkte en succes! Mocht je vragen hebben…ik beantwoord ze graag. Je kunt me ook volgen op Twitter @ivfdagboek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s