Waarom ik anoniem schrijf

Gisteren schreef ik dat ik aan de vooravond stond van een nieuwe poging. Dat bleek letterlijk te zijn, want vanmiddag ongesteld geworden 😉 Keurige cyclus van 29 dagen weer. Alleen beetje gek dat ik op maandag 12 maart een echo had die liet zien dat mijn ovulatie net geweest was of dat ik er dicht tegen aan zat. Ik dacht dat je altijd 14 dagen na ovulatie ongesteld werd, blijkbaar werkt het toch iets anders. Ach ja, maakt niks uit. Hoewel…voelde ik toch nog een itsy pitsy tiny sprankje hoop dat ik misschien toch zwanger was. Lekker suf, die kans is ongeveer nul bij ons.

Anyway, dat is niet de reden dat ik vanavond alweer schrijf. Ik schrijf vanavond omdat ik veel positieve en lieve reacties heb ontvangen en dat mijn blog van gisteren misschien wel gepubliceerd gaat worden. En dan denk ik…waarom schrijf ik toch anoniem? Ik vind toch ook dat IVF (ik gebruik het maar even als verzamelterm) geen taboe moet zijn? Nee, dat vind ik ook echt niet. Het is niet iets om je voor te schamen. En tegelijkertijd schreeuw ik het niet van de daken dat T via ICSI is verwekt. Intussen weten wel wat mensen het (afgezien van onze familie en beste vrienden), deels doordat ik het heb verteld en deels doordat men er waarschijnlijk over gepraat heeft. Het maakt niet uit, ik schaam me er niet voor.

Maar ik wil ook niet vrijgeven wie ik ben. Hoewel mijn verhaal redelijk herkenbaar is…dus echt veel moeite zal het niet kosten. Maar niemand zal weten dat ik ivfdagboek ben als ze op mijn echte naam googelen. Bijvoorbeeld als ik bedenk over te stappen op een nieuwe baan of als (toekomstige) zakenpartners mij op internet zoeken. En dat houdt mij tegen om  er publiekelijk voor uit te komen dat ik ik ben. Ik wil geen stempel op mijn voorhoofd, ik wil dat mensen mij leren kennen zoals ik ben. IVF is onderdeel van mij en zal het altijd blijven, maar het is privé.

En het komt misschien ook omdat we ICSI doen. Veel mensen weten niet wat dat is. Ik grap dan altijd Ik Zie Ik Zie wat jij niet ziet 😉 En leg vervolgens uit dat het een stap verder gaat dan IVF. Meestal komt dan de vraag: Waarom dan? En dan leg ik uit dat het komt omdat het zaad van mijn man heel slecht is: te weinig, te dik/stroperig en te traag. Niet dat hij er wat aan kan doen en hij hoeft zich er ook echt niet voor te schamen. Maar pijnlijk is het voor hem wel. Want mannen horen stoer te zijn, met een grote blablabla. Dus als het zaakje niet naar behoren werkt, is dat best pijnlijk. En ik vind het ook eigenlijk privé-zaak. Het maakt niet uit bij wie het probleem ligt en wat het probleem is. Wij samen hebben het probleem en samen proberen we het op te lossen.

Nou moet ik eerlijk bekennen dat het ook wel fijn zou zijn als er een medicijn voor mannen zou bestaan om het zaad te verbeteren, zodat de vrouw niet het hele traject door moet gaan, terwijl dat voor haar lichaam eigenlijk niet nodig is. Maar dat is nou eenmaal niet zo, dus doen we het samen. Mijn man heeft het er erg moeilijk mee gehad. Hij zag hoeveel moeite ik had met de ongewenste kinderloosheid, hoe ik op zag tegen de prikken en de punctie. Hij stond aan de zijlijn machteloos toe te kijken, terwijl hij de oorzaak was. Zo voelde (voelt) dat voor hem. Terwijl ik dat niet zo zie.

Tenslotte is dit blog en contact zoeken met lotgenoten voor mij een uitlaatklep. Hoeveel lieve vrienden en familie ik ook om me heen heb…zij weten niet hoe ik me daadwerkelijk voel. Dat kan ook niet. En ergens ‘gelukkig maar’, ik wens dit traject niemand toe. Dus als ik  mijn frustraties uit of mijn verdriet, dan wil ik dat ongegeneerd kunnen doen. Geen rem. Gewoon even kunnen schreeuwen dat ik het niet eerlijk vind dat vriendin X ook al zwanger is en net als de rest binnen 1-3 maanden. Dat is jaloezie en dat wil je liever niet uiten. Maar je moet het kwijt, dus is dit een ideale oplossing.

Mijn blog is mijn uitlaatklep. Vandaar dat ik er een tijd niet op heb geschreven. Ik had er voor kunnen kiezen om op te schrijven wat een fantastisch gevoel het is om moeder te zijn en wat ik allemaal meemaak. Maar dat hou ik bij in een boekje voor T. Bovendien wil ik met mijn blog een steun voor anderen zijn. En dat doe ik niet door elke dag te melden hoe geweldig T is. Daarom hou ik het bij mijn ervaring in de MMM. Want dat zit me dwars. Dat moet ik van me afschrijven. Net zoals ik graag mee lees met een blog van een lotgenoot.

En blij ben ik met de aandacht die er soms in de media is. Want een zwangerschap en een geboorte is oprecht een wonder. Iedere keer weer. En niet iedereen realiseert zich dat, genoeg mensen ‘nemen’ een kind of vier, op een bepaald moment. En dat lukt ze dan nog ook. Dus hoezo…moeilijk zwanger raken? Eitje, ben uber-vruchtbaar. ‘Mijn vrouw en ik hebben een vruchtbaarheidsprobleem, vier kinderen, waarvan de jongste net geboren en nummer 3 nog geen jaar oud.’ Goh wat naar zeg ik dan. Er zijn ook mensen die daar een moord voor zouden willen doen. En dan denk ik – maar zeg ik niet hardop – als je al 3x zo gemakkelijk zwanger bent geraakt…dan kun je er toch rekening mee houden en wel plannen? Zouden wij ook wel willen, een kindje plannen…

Advertenties

Over ivfdagboek

30 jarige vrouw, in 2009 getrouwd met A en sinds eind 2007 een kinderwens. Mei 2010 start IVF/ICSI. Poging 2 (okt 2010) gelukt, sinds 16 juli 2011 trotse mama van T. Vanaf april 2012 starten we voor een 2e kindje.
Dit bericht werd geplaatst in De omgeving en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Waarom ik anoniem schrijf

  1. Nyna zegt:

    Kwam via google op je site terecht, wat fijn om te lezen dat icsi succesvol was. Ik wens jullie veel geluk in de behandelingen voor een broertje/zusje!!
    Ik ga even verder lezen, ik denk dat ik wel steun kan halen uit je site, hier starten we voor het eerst met icsi. Ben me dus aan het inlezen, en zodoende kwam ik op je site terecht.

    groetjes nyna

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s