Ik ga optellen!

Wat is mijn gevoel de laatste 2 weken heen en weer geslingerd. Van zeker positief tot bijna zeker mislukt. Ineens vorige week voelde ik wat gerommel in mn buik. Veel te vroeg voor ongesteldheid, maar aan de andere kant rommelen mijn darmen best vaak. Ineens kreeg ik wat hoop totdat ik halverwege deze week enorme trek kreeg. Dat krijg ik standaard een dag of 5-7 voor mijn menstruatie.

Dus ineens was ik weer bang dat t over was. Sprak nog met mijn zus en die vroeg of ik al iets voelde. Ik vertelde van mn darmen, maar dat dat ook normaal is. Ik vertelde van mijn trek, maar ook dat is normaal. Was ook regelmatig vanaf woensdag duizelig bij opstaan, maar die perioden heb ik wel vaker in het jaar. Heb vrij lage bloeddruk. Dus tja, het kon echt alle kanten op.

Maar toen ik me gisteren best wel slapjes voelde en snel na eten weer trek (alsof je een kater hebt), kreeg ik veel hoop. Een stemmetje in mijn hoofd zei nog wel…pas op, want misschien word je gewoon ziek. Mijn kleine T heeft al 3 dagen koorts en voelt zich ellendig. Gelukkig veel afleiding gisteren en na een gezellig etentje bij ons thuis, ging ik om twaalf uur gesloopt naar bed.

Ik kwam bijna niet in slaap. Ineens was de testdrang enorm groot. Heb dan ook slecht geslapen, mede dankzij zieke T. Veel wakker geweest en vanwege nieuwsgierigheid moeilijk weer in slaap te komen.

Om 7u was het dan zover, tijd om te testen. Ergens wist ik t al wel, maar toch…ik heb er vaker naast gezeten. Gelukkig bleek mn gevoel dit keer te kloppen: een hele duidelijke 2e streep!!! Toen ik t A liet zien, was t 1e wat hij zei: maar dat wist ik al. Ik was er van overtuigd. Mannelijke intuitie ofzo?!

Het gevoel dat door ons heengaat is zalig. Het voelt als een wonder. En tegelijkertijd is het nog zo pril. Dus ik mag de verlengde wachtweken in 🙂 en die zijn ook best pittig. Maar ben oh zo dankbaar dat ik die verlengde wachtweken weer mag meemaken! Ik blijf duimen dat dit tweelingbroertje/zusje (komt uit zelfde poging T) zich goed blijft ontwikkelen en alleen maar voor positieve verrassingen zorgt.

Ik zwanger van een cryo? Bizar! Echt nooit verwacht. Onbeschrijfbaar dankbaar ben ik. Met mij wachten er nog een paar lieve tweeps. Voor hun duim ik door. En ik bedank iedereen voor hun steun en geduim. Liefs!

Advertenties

Over ivfdagboek

30 jarige vrouw, in 2009 getrouwd met A en sinds eind 2007 een kinderwens. Mei 2010 start IVF/ICSI. Poging 2 (okt 2010) gelukt, sinds 16 juli 2011 trotse mama van T. Vanaf april 2012 starten we voor een 2e kindje.
Dit bericht werd geplaatst in Voorgeschiedenis en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Ik ga optellen!

  1. Maaike zegt:

    Hey,

    Van harte gefeliciteerd!
    Zelf ben ik ook bezig met een ICSI het voelt altijd goed om zulk goed nieuws te lezen!
    Geniet ervan!

    Groet,
    Maaike

  2. Anne Tel zegt:

    Wat een geweldig nieuws!!! Vooral van genieten en rustig aandoen. Jouw verhaal geeft weer hoop aan anderen. Vooral niet schuldig voelen, daar wordt niemand beter van en het wordt je ontzettend gegund.
    Ik heb nog 4 cryo’s, goed voorbeeld doet volgen? 😉

  3. Miriam zegt:

    IK ben geen schrijver, maar wel een lotgenoot en lees je verhaal met veel tranen en ook een lach.
    Ik heb zelf 9 IUI pogingen gehad en was zwanger na de derde poging. Helaas werd dit een miskraam. Uiteindelijk door naar zwolle voor IVF.
    !e poging had ik maar een oogst van 3 eitjes, vrij laag maar wel van goede kwaliteit.
    2 zijn er terug geplaatst en 1 is ingevroren. Wat ik nooit had durven hopen en waar ik nog steeds vebaasd om ben, was ik dus eindelijk zwanger en hebben een mooie dochter gekregen. Echt een geschenk uit duizenden. Na bijna 2 jaar van de 1e poging hebben wij weer een afspraak gemaakt voor een terugplaatsing van de cryo. Alles is goed gegaan en op 24 augustus hebben we een terugplaatsing gehad en mag ik morgen testen. Ik ben de afgelopen 2 weken niet zenuwachtig geweest.(nu inmiddels wel) Heb wel al geleefd als een zwangere en voelde van alles in mijn onderbuik alsof ik elk moment ongesteld kan worden. Vanaf dag 6 na tp, controleer ik elk wc bezoek of ik ook sporen vind van een eventuele ongesteldheid en dat tot mijn opluchting nog steeds niet gesignaleerd. Maar ergens kan ik niet verwachten dat ik nogmaals zo’n groot wonder mag meemaken. Ik hoop het van harte, maar….. de verbazing zal blijven.
    Nu heb ik sinds de 1e poging wel een bijgelovig iets ontwikkeld. Toen ik bezig was met de 1e poging kwam ik onderweg allemaal ooievaars tegen en niet zomaar 1 soms wel 30. Ik dacht toen “Nou als ze nu niks brengen dan weet ik het ook niet meer.” Nu tijdens deze laatste poging zag ik ze weer en zelfs nog dichter bij mij huis. Ik heb wel gedacht “zou het kunnen???”

    Maar ik wil jou wel van harte feliciteren en ik hoop dat je in mei een mooi kindje in je armen mag houden.

  4. Kim zegt:

    Gefeliciteerd en wat spannend! Hopelijk gaat het nog steeds helemaal goed en voel jij je ook goed 🙂 Wonderen bestaan!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s