Een dag van een traan en een lach

Vanmorgen werd ik gebeld door mijn beste vriendin. Haar moeder is vannacht overleden, gelukkig in het bijzijn van haar en haar vader. Een verdrietig verhaal na een hartinfarct. Te lang om uit te leggen. Het is goed zo, maar het blijft enorm triest en verdrietig en moeilijk. Mijn beste vriendin is haar moeder voorgoed kwijt. Daar is niks positiefs aan. Binnenkort volgt het afscheid.

Met tranen in mn ogen hoorde ik over haar laatste minuten. Twee uur later moest ik omschakelen, tijd voor onze termijnecho. Ik was behoorlijk nerveus, want had een vreselijke droom over ons kindje gehad. Gelukkig lijkt alles goed, we hebben het hartje horen kloppen (169 slagen per minuut), dat blijft een magisch gevoel. Ook maakt hij wat trap en zwaaibewegingen, het is al een compleet minimensje ondanks dat t pas 5cm groot is. Ik blijf t wonderbaarlijk vinden. Twee weken geleden nog wat het een wazige vlek van 1,65cm. We zijn enorm opgelucht en blij, weer een stapje verder. Alleen due-date is wat verwarrend. Op basis van mijn cyclus zou ik nu 10wk6 zijn, op basis van echo bij mck 10wk4, maar op basis van deze termijnecho 11wk5. De echo’s worden binnenkort naast elkaar gelegd, zodat ze een betere inschatting kunnen maken.

Het blijft onwerkelijk dat t weer gelukt is en dit keer zo makkelijk. Maar van de daken schreeuwen we het nog niet. Mijn beste vriendin weet nog van niks, nu is niet het moment. Ik hoop dat mijn bolle buik volgende week niet opvalt.

We zijn deze pogingen bewust in gegaan zonder dat een dierbare er van af wist. We hoopten dat t zou lukken en dat we onze dierbaren konden verrassen, zoals ‘normale’ zwangeren dat kunnen. En dat is gelukt. Vorig weekend hebben we het nieuws aan onze familie verteld. Tranen in hun verbaasde ogen. Iedereen is zo blij. Voor ons en voor mijn lichaam. Geen ohss met ziekenhuisopname en andere ellende. Wat een zalig moment dat we ook dit mogen meemaken. Nog een droom die uitgekomen is.

Ik snap dat mijn verhaal een open zenuw is voor lotgenoten en dat vind ik moeilijk, maar hopelijk biedt t ook steun en vooral hoop op een eigen wonder.

Advertenties

Over ivfdagboek

30 jarige vrouw, in 2009 getrouwd met A en sinds eind 2007 een kinderwens. Mei 2010 start IVF/ICSI. Poging 2 (okt 2010) gelukt, sinds 16 juli 2011 trotse mama van T. Vanaf april 2012 starten we voor een 2e kindje.
Dit bericht werd geplaatst in Voorgeschiedenis. Bookmark de permalink .

2 reacties op Een dag van een traan en een lach

  1. Kim zegt:

    Wat een dubbele gevoelens zo dicht bij elkaar! Maar heerlijk dat de echo helemaal goed was en jullie een mooie hartslag hebben kunnen zien/horen en zelfs ook al bewegingen!!!
    Heel fijn dat jullie het nu zonder alle ellende mogen meemaken en dat jullie je dierbaren hebben kunnen verrassen met dit mooie nieuws! Al zal het moeilijk zijn het nieuws aan je beste vriendin te vertellen terwijl zij zoveel verdriet heeft… Ze zal ondanks alles vast superblij voor jullie zijn.
    Ik had een tijdje geleden geschreven dat onze laatste cryo teruggeplaatst zou worden en dat is op 3 oktober jl gebeurd. En het goede nieuws is dat ik nu ongeveer 7,5 wk zwanger ben!!! Afgelopen maandag de 1e echo in het zkh gehad en ook een mooi knipperlichtje gezien! Dus we zijn helemaal blij!!! Vandaag over 2 wk hebben we weer een echo in het zkh bij de gyn en als alles dan goed is wordt ik daarna overgedragen aan de verloskundige. Ik heb al kwaaltjes die me bekend voorkomen (misselijk, moe, gevoelige borsten), da’s niet leuk maar geeft wel een goed gevoel.
    Het zkh bij ons berekend aan de hand van de bekende gegevens gewoon de uitgerekende datum en die mag dan ook niet meer bijgesteld worden aan de hand van een echo. Ze weten op welke dag de terugplaatsing was en ook hoe “oud” de embryo op dat moment was, dus ze hoeven niet aan de hand van de groei te gokken wat de uitgerekende datum is. Ben benieuwd hoe ze dat bij jou gaan doen? Groetjes Kim

    • ivfdagboek zegt:

      Hi Kim, wat een geweldig nieuws! Van harte gefeliciteerd! Volgende week dus de volgende echo, leuk! Wat ontzettend bijzonder dat jij ook zwanger bent van een cryo. Ik hoop dat je snel kunt genieten. Ik ben inmiddels ruim 16 weken zwanger en krijg al een zichtbare buik. Ik voel me nog steeds niet top/fit, maar komt vast snel weer goed. Vrijdag ga ik naar de vk, hartje horen. Blijft toch altijd weer spannend. Over paar weken is voor ons al de 20wkn echo, nog spannender 🙂 Geniet en nogmaals van harte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s